گروه دانش ـ محققان به تازگی متوجه شده اند كه بعضی از بنیادی ترین فرضیه ها درباره چگونگی حركت آب در میان خاك، در آب و هوای خشك فصلی درست نبوده و باید در تحقیقاتی كه در مدت یك قرن بر اساس این فرضیات انجام شده، تجدیدنظر كرد.
    مطالعه جدیدی كه به وسیله دانشمندان دانشگاه ایالتی ارگان (Oregan) امریكا و آژانس حفاظت از محیط زیست این كشور انجام شده–در كمال تعجب محققان- نشان داد كه در اولین بارشی كه پس از تابستان خشك انجام می شود، خاك به قدری محكم به این بارش می چسبد و چنان محكم آن را نگه می دارد كه این آب تقریباً با آب دیگری مخلوط نمی شود.این یافته به قدری مهم است كه حتی محققان می گویند هنوز مطمئن نیستند كه ممكن است چه ابعاد و معانی ای در پی داشته باشد. ولی می دانند كه بر فهم ما از این كه مواد آلاینده چگونه میان خاك حركت می كنند، مواد مغذی چگونه از خاك به نهرها منتقل می شوند، نهرها چگونه و حتی گیاهان چگونه به تغییرات آب و هوایی پاسخ می دهند، اثر بگذارد.نشریه تخصصی نیچر ساینس كه نتایج این تحقیق را چاپ كرده، به نقل از یكی از محققان نوشته: «ما همیشه فكر می كردیم كه موقعی كه بارش جدید وارد خاك می شود، به خوبی با آب های دیگر مخلوط می شود و در نهایت هم به سوی نهرها حركت می كند اما حالافهمیده ایم كه این باور درست نبوده است.»
    در واقع نكته شگفت انگیز این مطالعه از نظر محققان این است كه نشان داد منافذ كوچك اطراف ریشه های گیاهان با آب پر می شود و این آب همان جا باقی می ماند تا در نهایت برای تعریق گیاه مورد استفاده قرار می گیرد و به این ترتیب به جو برمی گردد.
    پس از آن دوباره آب جدید با بارش باران در دسترس گیاهان قرار می گیرد و مجدداً مخزن های كوچك نزدیك گیاهان را پر می كند و این فرایند تكرار می شود. این در حالی است كه همه آب های دیگری كه میان سوراخ های بزرگ تر خاك حركت می كنند، جدا از این آب ها است و تقریباً هرگز با آبی كه در طول تابستان خشك به وسیله گیاهان مورد استفاده قرار می گیرد، مخلوط نمی شود.
    به عنوان مثال در اولین آزمایشی كه در این مطالعه انجام شد، مشخص شد كه بعد از اولین باد و باران ماه اكتبر سال گذشته میلادی، تنها 4 درصد از این بارش كه وارد خاك شد، به نهر رسید. در حالی كه 96 درصد این بارش به وسیله خاك اطراف گیاهان محكم گرفته و نگه داشته شد تا برای مرطوب كردن خاك هزینه شود.
    یك ماه بعد، پس از آن كه رطوبت خاك به طور كامل تجدید شد، 55 درصد بارش به طور مستقیم وارد نهر شد. هنگام بارش های زمستانی جریان ریزش رطوبت به داخل زمین ادامه می یابد و تقریباً همه آبی كه به صورت منبعی، رطوبت خاك اطراف گیاهان را تجدید می كرد، محكم در خاك نگه داشته می شود و هرگز حركت نمی كند یا با آب های دیگر مخلوط نمی شود.
    رنی بروكس، عضو تیم تحقیق می گوید: «تمام این یافته ها به این معنی است كه ما فهم كاملی درباره چگونگی حركت آب در میان خاك و اثری كه به جا می گذارد، نداریم.»
    وی می افزاید: «مدل های ریاضی ما از كاركرد اكوسیستم، بر مفاهیم مشخصی حول فرایندهای بیولوژیكی استوار است. این تغییرات برخی از این مفاهیم را تغییر می دهد. با این مفاهیم جدید ممكن است مجبور شویم در فهم خود از این كه چگونه چیزهای دیگری مانند مواد مغذی و آلاینده ها در خاك حركت می كنند، تجدید نظر كنیم.»این مطالعه همچنین به توانایی باورنكردنی گیاهان در بالاكشیدن آبی كه این قدر محكم در كنار خاك قرار گرفته اشاره می كند؛ نیرویی كه با هیچ چیز دیگری در طبیعت قابل مقایسه نیست.